วันกำหนดถ่าย Life In A Day วันที่ 24 เป็นวันที่ไปแข่ง Tough Mission ด้วย
เลยถือโอกาสขออนุญาตผู้จัดการแข่งขันบันทึกคลิปในวันที่ 24 ครับ เรียกว่ายิงนกทีเดียวได้ 2 ตัว

ติดตามชมครับ

เกมจบแบบมันมากครับ เราสามารถผ่านด่านทุกด่านได้ตามกติกา แต่น่าเสียดาย 2 เรื่อง คือ
ในวันแรก เราทุ่มเทกำลังชนะภารกิจที่ 2 และ 3 ได้ จาก 2 ใน 3 ภารกิจแรก ส่วนภารกิจที่ 4 ติดพายุ
มีทีมเอ๊าท์ 1 ทีม และทีมทำผิดกติกา 2 ทีม แต่ว่าผลของเกมในวันนี้ ทางกรรมการได้แจ้งว่าวันแรกไม่นับ

ซึ่งมีผลกับกำลังใจในการแข่งขันของทีมเรามากทีเดียว
นอกจากนั้นการที่เราเดินลุยภารกิจมากๆทำให้เกิดความแตกต่างเรื่องความล้าของกล้ามเนื้อพอสมควร
พูดง่ายๆรู้สึกเหมือนฟุตบอลโลกปีนี้ แบบทีมอังกฤษที่กรรมการเป่าไม่ให้ได้ลูก แล้วหมดก๊อกพ่ายเยอรมันไปในที่สุด…

แต่ว่าไงก็ว่ากัน จะกติกาไหนเราก็ว่าไปครับ ไม่ว่ากัน..555

ในวันที่ 2 เราแข่งแบบไม่เน้นชัยชนะในภารกิจอีก เพราะรู้สึกว่าภารกิจที่ 5 และ 6 นั้นไม่มีผลต่อการแข่งเช่นเดียวกัน
เกมน่าจะไปตัดสินที่เกมที่ 7 เกมสุดท้ายเกมเดียว ที่จริงเราหยุดเกมของเราที่วันแรกไปเรียบร้อยแล้ว แต่เราเล่นด้วยใจต่อ
และเราก็แข่งอย่างเต็มที่ด้วยสปิริตที่จะเล่นไปจนจบเพื่อพิสูจน์ความ TOUGH ของเราเอง

สิ่งที่เรา ผมและน้องไมค์ บัดดี้ของทีม ภูมิใจมากก็คือการเรียนรู้เรื่องสปิริต และ ใจ
การแข่งครั้งนี้มันแข่งเป็นทีมครับ เราต้องประคับประคองทีมเราไปให้รอดจนถึงจบ
ต้องสนับสนุนซึ่งกันและกันอย่างเต็มที่….ต่างจากการแข่งเดี่ยวๆ ซึ่งวัดใจกันเต็มที่

ระหว่างการแข่ง การจูนความคิด ฯลฯ ระหว่างบัดดี้ สำคัญมาก
บัดดี้ของผม ไมค์เป็นคนที่มีสปิริตและน้ำใจดีมากครับ สิ่งที่ยืนยันได้อย่างชัดเจน คือ
ในเกมที่ 7 นั้น ไม้ไผ่ที่จะต้องรวบรวมมาต่อแพทีมน้องอัญ(ทีมที่ชนะ) ลอยลงทะเล ไมค์ก็ยังว่ายไปเอาให้
ทั้งที่การเสียเวลามากขึ้นในการหาไม้ไผ่ให้ครบ อาจเป็นตัวแปรสำคัญ ที่อาจทำให้ทีมนี้เสียเวลามากขึ้นในการหาไม้ไผ่ให้ครบในการต่อแพ
และอาจทำให้เราชนะได้ก็ตาม ซึ่งนี่คือการแสดงน้ำใจของความเป็นเพื่อนเต็มร้อย และพิสูจน์สปิริตที่ไม่ได้คิดถึงชัยชนะอย่างเดียว

รวมถึงการล่องแพที่ทีมงานบอกให้เราใช้ไม้ถ่อกับพาย และทั้งสองคนจะต้องอยู่บนแพตลอดเราก็ทำตามนั้นจนถึง
แม้ว่าคลื่นลมจะแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อพิสูจน์เวทีของเราเองอย่างสมบูรณ์ จนถึงจุดหมาย

ขอขอบคุณทีมงานเบื้องหลังทุกคน และคุณเอ เจ้าของบริษัทผู้ทุ่มทุนสุดๆ สำหรับงานนี้ให้พวกเรามีเวทีมันๆเล่นครับ
ในเบื้องหลังของการเตรียมงานนั้น เชื่อว่าเป็นเวทีหนึ่งที่มีความตั้งใจในการทำงานดีทีเดียว แม้จะมีความลักลั่นบ้าง
ผมก็เชื่อว่าไม่ใช่เจตนาของผู้จัด แต่เป็นที่บางส่วน

ได้คนดีดีแบบนี้มาเป็นเพื่อน 1 คน มีคุณค่าพอครับ!!
อีกเรื่องที่อยากสื่อคือ จริงๆก็ไม่มีอะไรมากครับ ผมแค่อยากรู้ว่าเรายังทำได้จริงไหมเรื่องนึง..
ซึ่งถ้าคิดเฉยๆเราก็อาจจะว่าได้หรือไม่ได้ อีกเรื่องก็ทำทิ้งเก็บเป็นโปรไฟล์ไว้ให้เด็กๆดู เผื่อจะเกิดแรงบันดาลใจน่ะครับ

แต่การที่คนอายุอย่างผมมาเล่นเกมแบบนี้ อย่างที่ผ่านๆมาพบว่า..มันสื่อแรงบันดาลใจไปถึงคนอื่นได้นะว่า
เออนะ คนอายุขนาดนี้เขายังท้าทายชีวิตได้มันๆ ทำไมเราอายุน้อยกว่าจะไม่ลองคิดลองทำ ลองท้าทายอะไรใหม่ๆให้กับชีวิตตัวเองมั่ง…
ก็ทำนองนี้แหละครับ (บางทีก็นับไปถึงรุ่นเดียวกันด้วย..อิอิ บางคนทำตัวแก่ไปวันๆก็น่าเสียดายออก)

จู่ๆ ริดลีย์ สก็อตต์ ผู้กำกับ Gladiator และ Robinhood ก็ผุดไอเดีย Life In A Day ชวนผู้ชม มาเป็นผู้สร้างหนัง – ถ่ายใน 1 วัน – ด้วยตัวคุณเอง” ร่วมกับ เควิน แมคโดนัลด์ ผู้กำกับ State of Play, The Last King of Scotland และ Youtube

งานใหญ่นะเนี่ย เพราะถ้าคนเข้าร่วมทั่วโลกมันจะสนุกมาก..
ผมก็อยากดูเหมือนกันนะและอยากเล่นอะไรสนุกๆแบบนี้…555
(ทำไมรุ่นตูหนุ่มๆไม่มีแบบนี้มั่งอ่ะ..ฮี รุ่นนี้ช่างมีเรื่องสนุกๆให้ทำเยอะแยะเต็มไปหมด

พร้อมแล้วยังครับ !! มาดูเงื่อนไขกัน
ทั้ง 2 ผู้กำกับ เรียกร้องฟุตเทจภาพยนตร์ จากคนทั่วโลก โดยให้โจทย์ ดังนี้
1. คุณเป็นประชากรโลกนี้
2. ถ่ายทำด้วยตัวเอง อย่างอิสระทางความคิด ภายในวันที่ 24 กรกฎาคม 2553 “วันนี้ วันเดียว”
3. สมัคร และส่งฟุตเทจภาพยนตร์ ทาง Youtube

ฟุตเทจที่ได้รับเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ Life In A Day จะได้รับเครดิตใน ฐานะ “ผู้ร่วมกำกับ” และ 20 คน จากผู้ร่วมกำกับ จะได้รับโอกาสบินไปร่วมงานเปิดตัวภาพยนตร์เรื่องนี้ ที่เทศกาลภาพยนตร์ ซันแดนซ์ สหรัฐอเมริกา เดือนมกราคมปีหน้า

แมคโดนัลด์ กล่าวว่า “ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเสมือนแคปซูลเวลา ที่จะบอกกับคนรุ่นหลังว่า ชีวิตในวันที่ 24 กรกฎาคม 2553 เป็นอย่างไร นี่เป็นประสบการณ์ของการสร้างภาพยนตร์ร่วมกันของคนในสังคม ผมตื่นเต้นมาก ที่จะได้เห็นว่าหนังเรื่องนี้จะมีหน้าตาอย่างไร”

ทำ
เรื่องแรกก็ทำตามปกติวิสัยที่เคยทำนั่นแหละ เท่าที่จินตนาการคุณจะพาไป
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเกินไป ไม่ใช่กิจกรรมที่ลึกละเอียดจนเล่าลงไปในภาพไม่ได้
เล่าเรื่องแบบบุคคลและเจาะจงให้ชัดเท่าที่ทำได้ ชีวิตที่แตกต่างย่อมน่าสนใจกว่าชีวิตธรรมดาๆทั่วไปจนเกินไป
ถ่ายครอบครัวของตัวเอง เพื่อน หรือแม้แต่คนแปลกหน้า ที่ยินดีที่ให้คุณถ่าย และพร้อมจะเซ็นสัญญากับหนังได้ (โว้วๆ)
แล้วก็พยายามให้เห็นภาพที่เข้าใจได้ เห็นต้นและปลาย เช่นไปถ่ายข้างบ้านทำสวนผักทานเอง ก็ควรถ่ายข้างบ้านคุณกะสวน ขณะทำสวน และก็คุยถึงสวนที่ถ่ายให้เห็นด้วยนั่นน่ะกะกล้อง ไม่ใช่ไปถ่ายเขาพูดอย่างเดียว
ถ้ากล้องคุณถ่ายคลิปได้คุณภาพเท่าไหนก็เท่านั้นสุดๆ เพราะยิ่งคุณภาพดียิ่งเอาไปใช้ง่าย ไม่จำกัดแม้แต่กล้องมือถือ อย่าลืมเก็บไฟล์ใหญ่ๆก่อนย่อส่งนะครับ เผื่อต้องใช้ถ้าถูกเลือก

อย่าทำ
อย่าไปขีดคั่นตัวเอง เอาเป็นที่คุณเป็นจริงๆตามธรรมชาตินั่นแหละ
ไม่ต้องกังวลเรื่องใช้ภาษาที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ..555 เดี๋ยวเขาแปลเองได้
อย่าติดเครื่องหมายการค้าเข้าไปในภาพนะ กระป๋องโค้ก ตรา โปสเตอร์หรือใครที่มีชื่อเสียง
ถ้ามีภาพพวกนี้อยู่ในภาพก็อย่าส่งเลยเพราะไม่เอาแน่ๆ..
ไม่ต้องมีเพลง ไม่มีภาพจากแหล่งอื่นเช่นจากทีวีจากหนัง หรือภาพที่มีลิขสิทธิ์..เรื่องนี้เข้าใจเลย..
อย่ากังกัวลว่าจะถูกหรือผิด จะทำอะไรก็ได้ ถ่ายชีวิต ถ่ายตัวเองพูดกะกล้อง ความยาวจะแค่ 15 วิ จน 2 ชม. เอาเหอะ ทำไปเลย

จำไว้ว่าอะไรที่น่าจดจำได้จากวีดีโอของคุณ
นั่นแหละคือโอกาสที่มากขึ้นที่จะทำให้ภาพของคุณอยู่ในหนังเรื่องนี้..

เตรียมตัวให้พร้อมกับก๊วนซ่า We like party ที่ชอบตะลุยหาประสบการณ์ชีวิตสนุกๆทุกรูปแบบ
แล้ววันที่ 24 ออกไปถ่ายวีดีโอร่วมกัน ก่อนจะเอามาเรียงร้อยและส่งไปทางยูทูปกันครับ
ตามไปดูที่นี่นะครับ

ชีวิตมีโอกาสใช้ให้คุ้ม ใช้ซะนะครับ วันพรุ่งนี้เกิดอะไรขึ้นกับเราไม่เคยมีใครรู้
จงเต็มที่กับชีวิตให้มากที่สุด..

ยินดีที่ติดตามความบ้ากันครับ ชีวิตจะมีสีสันถ้าใช้คุ้มนะเออ..555

ไปแข่งสุดยอดโปรเจคค้นหาคนพันธุ์อึดครับ
ใน TOUGH MISSION 2010 ปฏิบัติการคนพันธุ์อึด…..
@เกาะล้าน เมืองพัทยา ในวันที่ 24 – 25 กรกฏาคม นี้
จัดโดยPanasonic TOUGHBOOK และ บริษัท อัลทิเมท โพซิชั่นนิ่ง จำกัด

…เป็นเรื่องของความอึด และใจ ที่อะไรก็สร้างภาพไม่ได้ครับ
คง ไม่หมูแต่มันก็คือเวทีพิสูจน์ หัวใจของเรา

กิจกรรมนี้แพ้ชนะไม่อยู่ที่กองเชียร์ อยู่ที่ตัวคนแข่งครับ
แต่ อยากให้ติดตามการแข่งขัน ถ้าติดตามแล้วชอบใคร ให้กำลังใจคนนั้น
ถึงจะรู้จักกันก็ไม่จำเป็นต้องเชียร์ผมเสมอไปก็ได้ เลือกคนที่ชอบใน 8 คน
เพราะ เคยเป็นห่วงว่าสัดส่วนการ เชียร์แต่ละคนไม่เท่ากัน
อาจกดดันเพื่อนผู้เข้าแข่งขันบาง คน ที่เพื่อนๆไม่มีเวลาว่างมาเชียร์
แฟร์เกม สนุกกว่า

ส่วนตัวจะพยายามคว้าชัยมาให้ได้ครับ
คิดว่าถ้าได้เป็นแชมป์รายการนี้ อีกรายการ ก็จะเขียนหนังสือสักเล่มสักที

หลังจากผ่านมาหลายรูปแบบแล้ว คือ บนเวทีสุดยอดแฟนพันธ์แท้เกมที่คนไทยรู้จัก แบบควิซแก้ปริศนา และแบบบันทึกสถิติโลก คราวนี้เป็น Outdoor แบบ Survival

ส่วน คนอื่นๆต่างก็มีความมุ่งหวัง เฉพาะตัวครับ คงจะพยายามอย่างเต็มที่ทุกคน

คงจะเป็นอีกครั้ง อีกสนามทดสอบของเราที่จะพิสูจน์ อีกด้านของเราว่าสามารถไป ได้จนถึงตลอดรอดฝั่งไหม ช่วงเวลาที่คับขันมันจะทำให้เค้นศักยภาพที่เรามีออกมาได้หรือแป้ก ก็จะได้รู้จักตัวเอง ค้นพบมุมที่ตัวเราเองมองไม่เห็น

สนาม แข่งขันท้าทายเสมอสำหรับคนที่ กล้าพิสูจน์ครับ

เป็น Event แนวทดลองที่ทาง ASAHI จัดขึ้นเพื่อชาว Facebook มาช่วยกันลุ้นและเชียร์ทีมญี่ปุ่นรอบสุดท้ายครับ กติกาว่าถ้าญี่ปุ่นชนะ ASAHI จะเลี้ยงข้าวผู้ที่มาเล่นเกม ถ้า ญี่ปุ่น แพ้ ผู้ที่เล่นเกมนี้ต้องเลี้ยง ASAHI

ปรากฎว่าญี่ปุ่นตกรอบบอลโลก ทาง ASAHI จึงเลือกร้าน HEAP โดยให้ผู้แพ้ทุกคนมาพบหน้าค่าตากัน โดยค่าอาหารทุกคนออกเอง แต่เบียร์อาซาฮีเลี้ยงงงงง…

ในปัจจุบันนี้ จดจองชื่อของเราบน Social Media เป็นเรื่องสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะมีคนจดมากขึ้นทุกวันๆ และแน่นอนชื่อดีดีไม่เคยรอใคร

ผมอยากให้มองข้ามชอตไปว่าชือขององค์กร สินค้า และบริการที่เรามีอยู่ คือ Brand
ดังนั้นการจดจองชื่อของเราบน Social Media จึงเป็นเรื่องสำคัญในอนาคตไม่แพ้การจดจองชื่อ Domain name ครับ

ถามว่าจดทำไม
แม้ว่าเราอาจไม่ได้เล่นทุกเว็บ แต่ก็ควรไปจดจองชื่อไว้
ทั้งก่อนที่คนอื่นจะมาแย่งจดไป และทั้งเพื่อไม่ให้มีชื่อซ้ำๆตรงกับชื่อเราให้สับสนในอนาคต

ยิ่งโดยชื่อสินค้า ชื่อที่เราไม่สามารถเปลี่ยนไปใช้อย่างอื่นได้ยิ่งสำคัญครับ
ดังนั้น จุดเริ่มต้นที่ดีที่สุด อันดับแรกก็คือตามไปเชคกันก่อนว่า มี Social Media ที่ไหนบ้าง
และมีการจดจองชื่อของเราบน Social Media ไปแล้วหรือยัง

ขอแนะนำเว็บนี้ครับ

หวังว่าจะเป็นประโยชน์ครับ

เปลือก กระพี้ และแก่น

เปลือก คือ อัตตา ของคนที่ต้องการมี ต้องการเป็น
บางคนก็เป็นอย่างที่เป็น บางคนก็อยากเป็นเกินกว่าที่ตัวเองเป็น

ถ้าเป็นได้ก็เป็นแก่น ถ้าไม่ได้ก็เป็นเปลือก หรืออาจเป็นกระพี้เข้ามาอีกหน่อย

แต่ทั้งหมดเราก็ต้องใคร่ครวญให้ดี ต้องทบทวนพิจารณาให้ดี

-โลก-

การรู้จักตนเองมาเท่าไหร่ ยิ่งเห็นข้อดี ข้อเสีย จุดเด่น จุดด้อยของตนเอง
มองตัวเองก่อนมองคนอื่น เพราะเราพัฒนาคนอื่นไม่ได้ง่ายๆ แต่เราพัฒนาตัวเราเองได้ทันที ถ้าเราเห็นสิ่งที่เราเป็น

-ธรรม-

ในทางธรรม แก่น หมายถึงความเข้าใจในการปฏิบัติธรรม และการปฏิบัติจริงอย่างสม่ำเสมอจนกระทั่งถึงจุดที่จะหายสงสัย ไม่มีวิกิจฉา ไม่มีสักกายะทิฏฐิ ไม่มีสีลัพพตปรามาสอันนอกขอบเขตพระพุทธศาสนา ถึงขั้นนี้ได้ก็โล่งว่ามาถูกทางตามรอยที่พระพุทธเจ้าสอน ไม่หลงทางไปไหน

การปฏิบัตินั้นมีหลายสาย สายปัญญา นั้นเน้นเรื่องของความเข้าใจเห็นแจ้ง เข้าใจจริงไม่ใช่นึกเอาที่เป็นสุตมยปัญญา การฟังมากรู้มาก บางครั้งก็เป็นอุปสรรค ถ้ารู้เกินก่อนจะได้ประสบการณ์ธรรมจริงๆ บางทีก็นึกไปเองได้ด้วยฟังมามาก เติมมามาก กลายเป็นปิดกั้นโฮกาสความก้าวหน้าตัวเองไปก็มี

สายปัญญานั้น ถ้าทำสติให้เป็นมหาสติได้ มีสติรู้ทันสภาวะทุกขณะจิตได้ ก็จะพิจารณารู้ ดูเห็นสภาวะธรรม กาย เวทนา จิต ธรรม อะไรเด่นขึ้นมาก็จับตัวนั้น ไม่ต้องไปกะเกณฑ์อะไร เงื่อนไขมากก็ปรุงแต่ง เป็นไปตามสภาวะมีมหาสติกำกับ

กาย เห็นรูป-นาม จริงหรือยัง เห็นเกิดดับไหม เห็นรูปนามเกิดดับแต่ละช่วงตอนที่สืบเป็นสันสติ ก็เห็นไตรลักษณ์
อนัตตา อนิจจัง ทุกขัง เข้าใจ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ทุกชั่วขณะ ไม่ใช่ไกลไปแค่ชีวิต เกิด แก่ เจ็บ ตาย แม้ทุกขณะ เซลล์ก็เกิดแก่ เจ็บตายไปต่อเนื่องกัน ผม ขน เล็บงอกเกิดมา เสื่อมไปตามสภาวะ บางเส้นหักหลุดร่วง แตกปลาย เล็บหักบิ่นไป เกิดๆดับๆอยู่ทุกวินาที ใช่แค่วัน เดือน ปี

เวทนา เห็นสุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกข์ อสุขเวทนา ทันด้วยสติ เกิดขึ้นก็วางลง ไม่ต้องบังคับให้วาง วางด้วยอาการที่สติทันโดยธรรมชาติดีกว่า ร้อนตอนนี้สุข ร้อนตอนนี้ทุกข์ ร้อนตอนนี้เฉยๆไม่สุขไม่ทุกข์ นั่นแหละสัมผัสอตายนะรับแล้ว มาสร้างทุกข์สุขนิยามเอง เกิดพึงใจ ไม่พอใจ

จิต เห็นจิตอย่างไร เห็นสันดานจิต อาการของจิตอย่างไร ก็ดูให้รู้เช่นเห็นชาติสิ่งที่เป็น ดูให้รู้จักกันไปเลย เห็นจิต เห็นอนุสัย ความเกี่ยวข้อง อิทธิพลปัจจัยที่มีผล ทั้งความเศร้าหมอง โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส ทั้งหลาย ดูไปอย่างนั้น กำกับด้วยสติ ประเดี๋ยวก็รู้ทันเท่าทุกขณะเป็นเนื้อเดียวในทุกขณะหายใจ

ธรรม นั้นเข้าใจไปตามสภาวะธรรมที่เกิด อะไรเกิด อะไรเด่นก็ว่าไป สติอยู่ ทันทุกสภาวะ เกิดก็วาง ก็สัมผัสกระแสไอสงบเย็น นิพพาน มากขึ้นเรื่อยๆ สภาวะโลกก็จะวางลงได้ ไม่วูบไหวไปทีละเล็กละน้อย

ไม่บ่อยครั้งที่จะมีกิจกรรมดีดีที่จุดประกายความคิดความรู้สึกของคนครับ

ในสมัยก่อนมีกิจกรรมคล้ายๆกันนักพูดมาพูดให้แนวคิด มี commentator ที่มีชื่อเสียงมากมายมาสัมมนา
แต่ข้อเสียคือเนื้อหามาก และใช้ระยะเวลานานในการฟัง ทำให้เราฟังได้ไม่กี่คนต่อวัน

แต่รูปแบบของ ignite ที่เป็นมาตรฐานสากล ด้วยกำหนดเวลา 5 นาที และสไลด์ 20 ชิ้นนั้น ช่วยให้เราได้ฟังรวบยอดความคิดจากผู้พูดเก่งๆที่หลากหลายมากขึ้นในระยะเวลาสั้นๆ 5 นาทีต่อคน ชั่วโมงนึง อาจได้ได้ถึง 10-12 คน ทีเดียว

พูดง่ายๆว่า Ignite คือ งานพูดแบบจุดประกาย สร้างแรงบันดาลใจด้วยการพูดให้จับใจคน โดยใช้สไลด์ 20 ชิ้น ใช้เวลาพูดจำกัดภายใน 5 นาที ซึ่งมีผู้จัดหลากหลาย ที่เป็นที่รู้จัก เช่น ตามแบบ O’reilly USA. ที่จัดสำหรับประชาชนทั่วไป

นอกจากนั้นก็มีผู้จัดที่น่าสนใจแบบอื่นๆ เช่น แบบระดับเยาวชนและนักเรียน เช่น ตามแบบ Ignite Youth และ ตามแบบ Ignite Student Ministry ซึ่งมุ่งเน้นการพัฒนาศักยภาพของเยาวชน ซึ่งผมเคยคิดจะเอามาจัดในระดับเยาวชนตั้งแต่ปีที่แล้ว

ส่วนในประเทศไทย ก็มีการจัด Ignite ตามแบบ O’reilly USA. ชื่อ Ignite BKK

และในโอกาสกระแสพลังบวกหลังวิกฤตของชาติ ก็มีการจัดกิจกรรมพลังบวกโดยใช้ลักษณะกิจกรรมแบบ Ignite ขึ้นมา โดยเน้นการเชิญบุคคลที่น่าสนใจ มาเป็นผู้ถ่ายทอดความคิด ประสบการณ์ เพื่อจุดประกายพลังบวก

วันที่ 16 มิย. 2553 เป็นการจัด IgniteThailand ขึ้นเป็นครั้งแรก หลังจากเคยจัด IgniteBKK มาแล้วครั้งนึง ได้ไปเก็บบรรยากาศบางส่วนมาให้ติดตามกันครับ ส่วนที่ Igniter แต่ละคนพูดน่าจะตามมาทาง www.ignite.in.th ในไม่ช้านี้ คิดว่าคงไม่ต้องเจาะ เพราะเดี๋ยวคงจะมีต้นฉบับออกมาอยู่แล้ว เอาเป็นบรรยากาศในมุมของผู้ชมดีกว่า

ผู้พูดที่ผมประทับใจสุดๆคงจะเป็นคุณ @rawitat เจ้าของ Petdo และ @iannnnn กับไอ้อ๊อด
เพราะเป็นสายการ์ตูน..แฮ่ม

ที่กินใจมี คุณณัฐศักดิ์ ท้าวอุดม (ครูยุ) ภาพของคนที่จมน้ำและเรื่องราวของการสอนการว่ายน้ำให้คนหูหนวกกระแทกใจอย่างแรง รวมถึงแนวความคิดที่มีต่อจิตอาสา ได้รับเสียงปรบมืออย่างยาวนานมากครับ

ที่เหลือนั้นจัดว่ามีคนชมกันอย่างไม่ขาดสาย ทั้งความชื่นชอบส่วนตัว
ความฉมังในการพูดครับ คงไม่ต้องพูดถึงไปรอชมกันได้เร็วๆนี้ น่าจะตามดูได้ใน www.ignite.in.th ได้ในเร็วๆนี้

ตอนนี้เอาบรรยากาศเล็กๆกันไปก่อนประสาคนชอบเก็บเกี่ยวประสบการณ์แล้วกันครับ

ที่จริงแล้วไอเดียและชื่อกิจกรรม IgniteThailand นี่ ช่วงต้นปี ผมเคยจะไปจัดกับเยาวชนทั่วประเทศ (คล้ายๆสมัยก่อนที่มีกิจกรรมโต้วาทีทำนองนั้นครับ) เพราะรูปแบบการจำกัดเวลา สรุปใจความให้เป็นในเวลาจำกัด จะทำให้เยาวชนได้พัฒนาตนเองมากๆ อาจรวมไปถึงประชาชนทั่วไปด้วย ให้เป็นกิจกรรมระดับ mass

โตขึ้นเราจะได้บุคลากรที่มีความสามารถในการสรุปประเด็นที่ชัดเจนสั้นๆ ไม่น้ำท่วมทุ่งผักบุ่งโหรงเหรงครับ

วิธีคิดจะต่างกับแบบคุณเอ๋อที่จัดกิจกรรม Ignite ตามแบบ O’reilly USA. Ignite Thailand ในปัจจุบัน เล็กน้อย คือเรามองที่การริเริ่มไปที่เยาวชน ซึ่งจะเป็นแบบ Ignite youth และ Ignite student ministry เน้นกิจกรรมส่งเสริมเยาวชน สร้างพื้นฐานการรวมรวบความคิดเพื่อถ่ายทอดในเวลาจำกัด ทำให้สามารถเป็นผู้ที่สรุปใจความได้ดีเอาไปใช้ประโยชน์ได้ดีเมื่อโตขึ้น (สร้างคน สร้างชาติ สร้างเยาวชน=สร้างชาติ) เคยคุยเคยเล่ากันในงาน Smcon นิดหน่อย เนื่องจากทางผู้ใหญ่ที่รู้จักกันมาของไอเดียเกี่ยวกับช่องช่องหนึ่ง ซึ่งผมได้นำเสนอตัวอย่างโดยยึดแนวทางของกิจกรรม Ignite ไปว่าในฐานะของช่อง ควรจะเปิดโอกาสหลากหลายให้กับเยาวชน ด้วยคอนเซ็ปต์ สร้างคน สร้างชาติ ก็น่าจะแตกออกได้เป็น สร้างเยาวชน=สร้างชาติ ซึ่งก็ควรมีโครงการที่สนับสนุนการพัฒนาศักยภาพของเยาวชน ก็เตรียมไปถึงขนาดไปจด Ignitethailand.com และเตรียมงานไว้ครบเครื่องทั้งใน Twitter.com/ignitethailand และ Facebook.com/ignitethailand ไว้ตั้งแต่ต้นปีโดยจัดเป็นกิจกรรมสร้างเยาวชนทั่วประเทศ ตอนนั้นคุณเอ๋อติงโลโก้ตัวอย่างที่ออกแบบ ซึ่งผมก็รับฟังนะ แต่เข้าใจว่าคงจะมองคนละเรื่องเดียวกัน เนื่องจากชื่อกิจกรรมพ้องกัน แต่เพราะเนื่องจากในช่วงเมษา-พค. มีเหตุการณ์การเมืองเสียก่อน และหลังจากนั้นก็มีการปรับเปลี่ยน ครม. ก็เลยยังไม่ได้ทำอะไรคืบหน้าต่อ พอดี มีกิจกรรมเร่งด่วนแบบบวกๆ คุณเอ๋อถือโอกาสเอามาจัดเป็น Ignite thailand เสียก่อน ก็เสียดายกิจกรรมที่เคยคิด และชื่อนี้เล็กน้อยด้วยความผูกพันกับโครงการนี้ แต่ก็ไม่มีอะไรมาก

คนเราถ้าเราใจกว้างกับกิจกรรมสังคมที่เป็นประโยชน์ ไม่สำคัญว่าใครจะจัดหรือออกงาน
หรือเราจะเป็นส่วนไหนของงาน ขอแค่เป็นกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมจริงๆก็พอครับ

ชีวิตที่เกื้อกูลผู้อื่น ทำให้เราเห็นคุณค่าของชีวิต และการให้..
แต่ถ้าเราไม่คิดทำให้กิจกรรมดีดีเหล่านี้ เป็นแค่เครื่องมือประกาศความมีอยู่ของอัตตา
หรือเป็นเพียงกิจกรรมสร้างภาพที่ตอบ สนองตัวเอง มากกว่าที่จะให้ผู้อื่นอย่างแท้จริงแล้ว
ไม่ว่าใครจะจัด เราก็จะเข้าร่วมด้วยจิตใจสดใสเบิกบานเสมอครับ

IgniteThailand เป็นกิจกรรมที่ดีนะครับ
ยิ่งถ้าเอามาประยุกต์ใช้ได้มากเท่าไหร่ยิ่งเป็นประโยชน์กับสังคมแน่นอนครับ

ยิ่งถ้าใครได้สัมผัสงานแล้วคงจะเชื่อเช่นเดียวกันกับผม
ช่วยกันทำให้กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมของสังคมส่วนรวมกันครับ

MyTrends 2 ปีหลังจาก TED talks free to the world มาดู 10 สุดยอดเรื่องราวที่พิสูจน์ด้วยตัวมันเองด้วยจำนวนผู้ชมเป็นล้านๆคนครับ

โดยส่วนตัวผมว่าคุ้มค่าที่จะเสียเวลาดูครับ ขอแนะนำอย่างแรง  by @granun

These are the 10 talks that have proven most popular during our first two years of publishing TED talks free to the world. Each has been watched more than a million times. For a quick overview, watch the highlights video. Or just dive in to the talks, using the links at right.

Of course, these are simply the most popular — not necessarily the best. And we’re always curious to hear about your own favorite TED talks — and the hidden gems you’ve found in the archives.

ลองชมตัวอย่างครับ อันนี้ชอบมาก

เทคโนโลยีบนมือถือไปไกลแล้วนะครับ ล่าสุดสามารถดูภาพออนไลน์ได้ผ่านมือถือแล้ว ไม่ว่าจากที่ไหนที่เราติดตั้งกล้องไว้ จะเป็นที่บ้านเวลาเราไม่อยู่ เป็นที่ทำงานเวลาเราออกไปข้างนอก

อนาคต smart mobiile จะทำได้อีกหลายอย่างที่ทำให้เรายิ่งติดต่อสื่อสารและติดตามข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว
แทนที่จะต้องเปิดทีวี เปิดโน๊ตบุ๊ค มีมือถือดีดีสักเครื่องติดมือไปไหนๆก็สามารถที่จะย่อโลกในมือเราได้อย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น

คาดว่ากลางปีไปจนถึงปลายปีนี้จะมีอะไรใหม่ๆมาเล่าให้ฟังอีกอย่างแน่นอนครับ

QR Codes คือ กรอบสี่เหลี่ยมข้างในมีลายยึกยือคล้ายเขาวงกตอันนี้แหละครับ

ที่จริงอธิบายง่ายๆ QR Codes ก็คล้ายๆกับ Bar Code
เป็นข้อมูลรหัสชนิดหนึ่ง ซึ่งสามารถเก็บข้อมูลได้ มากกว่าบาร์โค้ด แต่ใช้งานง่ายกว่า และหลากหลายลูกเล่นกว่า

QR Codes เรียกกันอีกแบบว่า two-dimensional bar code (2D bar code)
โดย QR Codes มาจากคำว่า Quick Response Codes s หมายถึงการตอบสนองที่รวดเร็ว สามารถอ่านความหมายได้อย่างรวดเร็วและถูกต้อง

QR Codes ถูกคิดค้นขึ้นในปี 1994 หรือ 16 ปีแล้ว
โดยบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ที่ชื่อ Denso-Wave และถูกนำมาใช้งานอย่างแพร่หลายมาก

โดยเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น นิยมใช้อย่างแพร่หลายมาก เพราะประหยัดเนื้อที่ และให้ข้อมูลเพิ่มเติมได้มากสำหรับคนที่สนใจ

ประโยชน์ของ QR Codes ในการตลาดและการโฆษณาตลดจนการแลกเปลี่ยนข้อมูลของเรา

เนื่องจาก QR Codes สามารถบรรจุข้อความได้มากมายถึง 250 ตัวอักษ จึงใส่ข้อมูลสิ่งที่เราต้องการใส่ได้หลากหลาย ตั้งแต่ URL ของเว็บไซต์, ข้อความ, เบอร์โทรศัพท์ และข้อมูลที่เป็นตัวอักษรต่างๆ ได้สารพัดแบบ

ประโยชน์ที่เห็นได้ชัดที่สุดของ QR Codes ก็คือการเก็บข้อความยาวๆที่ต้องเสียเวลาจด เวลาจำ โดยเฉพาะที่จดจำได้ยากหรือยาวมาก การใช้ QR Codes เราแค่ยกมือถือมาสแกน QR Codes ที่เราต้องการทราบข้อมูล จากผลิตภัณต์ต่างๆ, ป้ายโฆษณา, นามบัตร, แมกกาซีน โปสเตอร์ ฯลฯ

ตัวมือถือจะจะอ่านค่าและบันทึกข้อมูลอัติโนมัติ พูดง่ายๆว่าแทนที่จะพกนามบัตร พก QR Codes แทนก็ได้ ไม่ต้องเสียเวลาพิมพ์เวลาแจก เพียงแค่เอามือถือมาสแกนที่ QR Codes  ข้อมูลทุกๆ อย่างก็จะถูกจัดเก็บเข้ามือถือทันที แถมตัว QR Codes นั้นเราจะเอาไว้ที่ไหนก็ได้ บนแฟ้ม บนป้ายชื่อ และฯลฯ แม้กระทั่งสกรีนบนเสื้อ หมวก หรือติดไว้บนบอร์ดทีเดียว ให้เพื่อนๆคนอื่นๆมาติดไว้บนบอร์ด แล้วถ่ายๆเก็บทีเดียว ไม่เสียเวลสจดแม้แต่น้อยครับ

ปัจจุบันพัฒนารูปแบบไปมากแล้วทั้ง แบบกราฟฟิกไม่เรียบๆ มีภาพข้างในไปจนถึง Video QR Codes

แถมยังมีลูกเล่นสีสันได้แล้วนะครับ ใครที่อยากอินเทรน (16 ปี) แบบนี้บ้าง ลองตามเข้าไปศึกษาตามนี้เลยครับ

ข้อมูลจากเว็บ http://www.i3.in.th ครับ

1. The Kaywa Reader
URL: http://qrcode.kaywa.com/

โดยอันแรกเป็นเว็บชื่อ The Kaywa Reader มีโปรแกรม QR-Code Generator ที่สามารถสร้างตัว QR-Code ได้ทั้งแบบเป็น URL, ข้อความ, เบอร์โทรศัพท์ หรือแม้กระทั้ง SMS ก็ย่อมได้ โดยเราสามารถกำหนด Size ของตัว QR-Code ได้ทั้งแบบ S (115×115) L (184×184) และขนาด XL (276×276) อีกทั้งเรายังสามารถนำตัว QR-Code ไปแปะตามเว็บบอร์ดด้วยการ Copy โค้ด HTML ไปใช้ได้อีกด้วย โปรแกรมนี้สามารถสร้าง QR Code ได้ในเว็บเลย

2. TBarCode/X – Barcode Generator for Mac OS X V8.0.4
URL: http://www.apple.com/downloads/macosx/development_tools/tbarcodexbarcodegeneratorformacosx.html
ส่วนถ้าสูงขึ้นมาอีกขั้น โดยเฉพาะสำหรับองค์กรที่เน้นการใช้ QR-Code เป็นหลัก โปรแกรม TBarCode/X – Barcode Generator for Mac OS X V8.0.4 ก็คงเป็นอีกหนึ่งโปรแกรมที่น่าสนใจ เพียงแต่ตัวโปรแกรมนี้จะทำงานบนระบบ MacOS X เท่านั้น โดยข้อดีของตัวโปรแกรมนี้นอกจากสามารถสร้าง QR-Code ได้แล้วยังสามารถสร้างตัว 2D Barcode เช่น DataMatrix, Barcode PDF417 ฯลฯ ได้อีกด้วย

มือถือที่รองรับ QR Code
สำหรับโทรศัพท์ที่สนับสนุนระบบการอ่าน QR-Code ส่วนใหญ่จะต้องมีกล้องถ่ายภาพบรรจุมาด้วย แต่ทั้งนี้ก็ใช่ว่าจะใช้กันได้ทุกรุ่น ทุกยี่ห้อ เพราะโทรศัพท์บางเครื่องระบบปฏิบัติการณ์อาจไม่รองรับกับตัวโปรแกรม ซึ่งในหัวข้อนี้ผมจะมานำเสนอโปรแกรมที่รองรับระบบ QR-Code พร้อมรุ่นโทรศัพท์ที่รับรองครับ

สำหรับโทรศัพท์มือถือทั่วไป

1. โปรแกรม QR Code Reader

โทรศัพท์มือถือที่รองรับ: Nokia 3230, 3250, Series 5, Series 6, Series 7, E-Series, N-Series ,Motorola V3x, V8, Samsung SGH-Z500, Sony Ericsson K300i, K610i, K700i, K750i, K800i, S500, S710a, V630, V800, W-Series, Z-Series
ตรวจสอบรุ่นโทรศัพท์เพิ่มเติม: http://reader.kaywa.com/getit
Link Download: http://reader.kaywa.com/

2. โปรแกรม Quickmark

โทรศัพท์มือถือที่รองรับ: ทุกรุ่นที่มีกล้องและใช้ระบบปฏิบัติการณ์ Windows Mobile, Symbian 6.x ขึ้นไปหรือมีระบบ Java
ตรวจสอบรุ่นโทรศัพท์เพิ่มเติม: http://www.quickmark.com.tw/En/basic/download.asp
Link Download: http://www.quickmark.com.tw/En/basic/download.asp

3. โปรแกรม I-nigma Reader

โทรศัพท์มือถือที่รองรับ: Nokia 3230, 3250, Series 5, Series 6, Series 7, 8600 Luna, E-Series, N-Series, Sony Ericsson C905, D750i, G900, K300i, K5xxx Series, K6xxx Series, K7xxx Series, K8xxx Series, P1, P990i, S710a, V630, V800, W-series, Z-Series
ตรวจสอบรุ่นโทรศัพท์เพิ่มเติม: http://www.i-nigma.com/personal/Devices.asp
Link Download: http://www.i-nigma.com/personal/GetReader.asp

4. โปรแกรม jaxo systems ’s Snap’A'Bar
โทรศัพท์มือถือที่รองรับ: BenQ-Siemens EF81, S65, LG KT512, KU800, Motorola A910, U9, V3x, Nokia 3230, 3250, Series 5, Series 6, Series 7, 8600 Luna, E-Series, N-Series, Sagem My501C, Samsung SGH-F-Series, I-Series, Z-Series, Siemens SXG75, Sony Ericsson C-702x, F501x, G502x, K310x, K500x K600x, K700x, K800x, S-Series, T650i, V-Series, W-Series, Z-Series
ตรวจสอบรุ่นโทรศัพท์เพิ่มเติม: http://www.jaxo-systems.com/download/index.php?lang=en_US&app=barsnap
Download Links: http://www.jaxo-systems.com/download/index.php?lang=en_US

5. โปรแกรม Active Print
โทรศัพท์มือถือที่รองรับ: Nokia 3650, 3660, 6600, 6630, 6670, 6680, 7610, 7650, N70, N90, Siemens SX1
Download links: http://www.activeprint.org/download.html

สำหรับโทรศัพท์มือถือ iPhone

1. โปรแกรม 2D Sense
โทรศัพท์มือถือที่รองรับ: iphone, iphone 3G
Download Link:  โปรแกรมของ iphone ต้องดาวน์โหลดผ่าน Itune

2. โปรแกรม Google Zxing
โทรศัพท์มือถือที่รองรับ: iphone, iphone 3G, Android
Download Link: http://code.google.com/p/zxing/wiki/GetTheReader

3. โปรแกรม Barcode
โทรศัพท์มือถือที่รองรับ: iphone, iphone 3G,
Download Link: โปรแกรมของ iphone ต้องดาวน์โหลดผ่าน Itune

4. โปรแกรม Barcodes

โทรศัพท์มือถือที่รองรับ: iphone, iphone 3G,

Download Link: โปรแกรมของ iphone ต้องดาวน์โหลดผ่าน Itune

ต้องขอบคุณทางคุณ “คุณตราชู กาญจนสถิตย์” คุณแอ๋ม และทางอาซาฮี ที่ส่งบัตรเชิญมาให้ครับ
สำหรับงาน Asahi Musical Fireworks ครั้งแรกที่จัดขึ้นในเมืองไทย อารมณ์อลังการมาก

งานแสดงพลุกลางแม่น้ำสุมิดาคาว่า (ใกล้ๆอาคัทสึกะ) ในญี่ปุ่น นี่เริ่มต้นมานานมากแล้วนะครับ
เดิมชื่องานพลุ Sumidagawa Fireworks Festival (隅田川花火大会, Sumidagawa Hanabi Taikai)
จัดกันมาตั้งแต่ปี 1732 ได้ จัดว่าเป็นงานที่มีเสน่ห์มาก ตั้งแต่สมัยเอโดะ เดิมชื่องานว่า Ryōgoku Kawabiraki (両国川開き)นอกจากนั้นยังเคยหยุดไป 2 ช่วง และกลับมาจัดในช่วงยุคเมจิ ปี 1868
และอีกครั้งในปี 1978 และจัดต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

ทราบมาว่างานนี้จัดขึ้นวันเดียวกับ ญี่ปุ่น วันที่ 6 มีนาคมเช่นเดียวกัน
แต่บ้านเราเป็นผลงานของ “คุณสรวุฒิ ต่ายทรัพย์” คนไทยที่ไปได้รางวัลชนะเลิศระดับโลกจากประเทศเบลเยี่ยม
และเป็นคนเดียวกับที่แสดงพลุในงานเฉลิมพระเกียรติที่ใครหลายคนประทับใจ

พิเศษของงานนี้ คือเป็น Musical Fireworks งานแสดงพลุประกอบดนตรีด้วย “โดม-ปกรณ์ ลัม”
ซึ่งดูแปลกใหม่ดี ว่าพลุกับดนตรีจะไปด้วยกันและจังหวะเข้ากันยังไง

เป็นช่วงที่งานเยอะมากด้วยครับ ไม่ค่อยได้พักผ่อนและให้เวลากับครอบครัว
เลยถือโอกาสพักกับครอบครัว รวมถึงนัดเจอเพื่อนๆแฟนพันธุ์แท้ที่มีครอบครัวแล้วอย่างพี่มดแฟนพันธุ์แท้กล้อง
และปิง แฟนพันธุ์แท้เลโก้ แถมมีน้องหยกแฟนพันธุ์แท้โน๊ต อุดมกับทีมตามมาแจมด้วยอีก 2 นานๆทีเจอกันก็ดีนะ

ไปถึงงานตั้งแต่ก่อน 4 โมงเย็นครับ กลัวไม่มีที่จอดรถ
ที่ไหนได้ ทางอาซาฮีเตรียมทั้งที่จอดไว้เพียงพอ รวมไปถึงเพิ่มเก้าอี้เข้าไปเผื่อคนที่ไปอย่างเหลือเฟือทีเดียว
ที่จริงนั่งดูบนพื้นหญ้าได้ยิ่งสบายเลยครับ หญ้าที่นี่นุ่มมาก

ปีหน้าก็ตั้งใจจะไปอีกครับ สนุกและมีความสุขถ้วนหน้า ถือว่าเป็นวันพักผ่อน ปิกนิค ฟังดนตรี และดูพลุที่เต็มอิ่มครั้งนึงจริงๆครับ

เก็บบรรยากาศมาฝากด้วยครับ เผื่อใครที่ยังไม่ได้เห็นจะได้ชมอุ่นเครื่องรอชมของจริงในปีต่อไป
ใครที่อยากดูพลุเต็มๆดูตั้งแต่นาทีที่ 5 ไปจนจบนะครับ คลิปนี้ยาว 30 กว่านาที ทั้งที่ตัดแล้วตัดอีก
แต่ก็ยังยาวเกิน จนอัพขึ้น Youtube หรือ Facebook ไม่ได้ สุดท้ายเลยอัพขึ้นเว็บของตัวเอง(ก็ได้ฟะไม่ง้อ)
ด้วยความยาวมากอาจจะโหลดตอนแรกช้านิดนะครับ

ที่จริงงาน Ignite เปิดกว้างให้ใครจัดก็ได้ ใครก็ตามที่ต้องการจะแสดงความคิดก็เปิดเวทีของตัวเองขึ้นมา
แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่มีใครจัดงานนี้ขึ้นมาเสียที จนกระทั่ง ใน วันที่ 3-4 มีค. 2553 ก็เริ่มปรากฏงานนี้ขึ้นมาจริงๆ

ประมาณ 3-4 ปีเศษ ที่ติดตามงานลักษณะนี้มานาน ก็ถือว่านานแล้วนะครับ ตั้งแต่งานแบบนี้เริ่มใหม่ๆ
รูปแบบงานคล้ายๆกันในบ้านเรา ที่จริงก็มีจัดแล้วไม่ว่าบาร์แคมป์ #barcamp โค้ดเฟล #codefail(โคตร)เฟล
รูปแบบงานแบบนี้มีเสน่ห์น่าสัมผัสเสมอ เพราะมันเอื้อต่อการนำเสนอความคิดแบบหลากหลาย ในสิ่งที่แต่ละคนรู้

คนทุกคนโหยหางานที่มีเสน่ห์แบบนี้ เพราะมันได้เติม แลกเปลี่ยน และถ่ายทอดอะไรดีดีต่อกันครับ

เคยบ่นๆถึงงาน Foobar อยู่บ่อยๆ สงสัยจะต้องเชื่อน้อง @ifew ที่ว่าคิดอยากทำอะไรอย่ารอ
ทั้งที่จริงเป็นคนชอบทำอะไรที่อยากทำเป็นปกติอยู่แล้ว สงสัยว่าจะต้องคิดจริงจังขึ้นมาอีกสักหน่อย

หลายๆคนในบ้านเราอาจไม่คุ้นเคยกับงานแบบนี้มากนัก
จะเห็นได้ว่าการพูดเรื่องที่อยากพูดทั้งหมด ใน 5 นาที ไม่ใช่เรื่องง่ายครับ
แม้หัวข้อจะบอกว่าคนพูดจะพูดอะไรก็ได้ที่อยากพูด

แต่สิ่งสำคัญก็คือการเรียบเรียงเนื้อหาที่จะพูดให้พอดีกับเวลาไม่ใช่พูดแค่ไหนหมดเวลาก็จบแต่นั้น
เรื่องของการบริหารเวลาจะเป็นเรื่องที่ Igniter จะต้องทำความเข้าใจในการเล่าและสื่อเรื่องราวใน 5 นาที
ด้วยภาพ 20 ภาพให้ได้ เพราะมันเป็นกฏสากลแบบง่ายๆ ไม่ต้องเตรียมอะไรยุ่งยากนอกจากภาพติดตัวมา 20 ภาพและเวลา 15 วินาทีต่อภาพ

บางครั้งเรื่องราวที่ผู้พูดรู้ดีและต้องการจะถ่ายทอดกลับจะสูญเปล่าไปกับช่องว่างในการสื่อสาร
และน่าเสียดายหลายๆเรื่องที่ผู้พูดที่ไม่คุ้นต่อการพูดต่อหน้าชุมชน หรือคนจำนวนมากจะต้องประสบ

ความตื่นเต้นอาจทำให้ลืมมุก ลืมเนื้อหาสำคัญๆไปได้เสมอ

แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อมันเริ่มต้นขึ้นแล้ว ก้าวต่อไปต่างหากที่จะเริ่มสนุกสนานและเร้าใจมากขึ้นเรื่อยๆ
เพราะเมื่อทุกคนเข้าใจหลักการพูดใน 5 นาทีมากขึ้น ความพร้อมที่จะพูดมากขึ้น กับคนที่เตรียมตัวที่จะมาพูดในงานนี้
การถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆก็จะดีขึ้น เพราะเนื้อหานั้นคนไทยมีดีไม่แพ้ที่ไหนเหมือนกันครับ

ลองไปดูตัวอย่างดีดีจากต่างประเทศกันบ้างครับ มีแปลกำกับด้วย สำหรับงานนี้ขอยกความดีให้ผู้จัดอย่าง @iwhale และ TCDC ครับ
ต้องขอยกนิ้วให้เลยจริงๆ รวมไปถึงขอบคุณสปอนเซอร์หลายๆเจ้าด้วย เพราะถ้าไม่มีการสนับสนุน กิจกรรมแบบนี้อาจจะไม่ได้เกิดขึ้นก็ได้

สิ่งที่สำคัญของงานแบบ Ignite คือ การสร้างแรงบันดาลใจและการถ่ายทอดแรงบันดาลใจ การถ่ายทอดสิ่งที่รู้ มุมมองที่เห็นต่อผู้อื่น
ซึ่งผมเห็นว่ารูปแบบของงาน มีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อคนรุ่นใหม่ๆ ที่กำลังเติบโต และน่าส่งเสริมเป็นอย่างยิ่งในสังคมไทยครับ

ปล.น่าเสียดายที่วันแรกไปไม่ทัน แต่วันที่ 2 ประทับใจอยู่มาก 2 คน คือ คุณหนุ่ย พงษ์สุข กับ คุณกระทิง พูนผล
คุณหนุ่ยเป็นคนพูดต่อเนื่องได้ดีมาก ส่วนคุณกระทิงแค่มาเล่าเรื่องตัวเองก็น่าสนใจแล้ว เพราะมีคนไทยไม่กี่คนที่ทำได้แบบนั้น

รองลงมาคือการเล่าเรื่องของน้องพลอย ชอบมุขที่นึกได้ว่าชอบถ่ายเท้าตัวเอง (ฮา) @ifew กับ 11 วันไปแชงกรีล่าก็สนุกดี ท้าทายด้วย
ในขณะที่ เรื่องเล่าที่ให้พลังที่สุดคือของ อาจารย์ธงชัย โรจน์กังสดาล ครับ ส่วยมุกนิ่มๆยกให้ ดร.เขียนศักดิ์

มีอีกหลายคนที่อยากเชียนถึงแต่ตีหนึ่งแล้ว ยังมีเรื่องต้องทำอีกเยอะ ที่เหลือขอยกไปลงในทวิตเตอร์เช่นเคยครับ

ปิดท้ายด้วยคลิปตัดเองเล่าเองเช่นเคยครับ..สนุกดีที่ได้ทำ
ในอนาคต การเล่าเรื่องตัวหนังสือประกอบคลิปคงจะเป็นทางเลือกใหม่ๆของคนชอบเขียนชอบเล่าบนเว็บอีกวิธีหนึ่งครับ

ปล.2 พูดถึง แรงบันดาลใจของหนุ่ย พงษ์สุข มาจากไมเคิล แจกสัน
แต่ของผมมาจากคนนี้ครับ นิค วูจิซิค

Automatic Caption on you tube
ความพยายามในการแปลภาษาของกูเกิ้ลคืบหน้าไปอีกขั้น
หลังจากเปิดตัวระบบ Caption อัตโนมัติ

ที่จริงมันไม่ใช่เรื่องใหม่นะครับ เปิดตัวมาตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว
แต่ก็ยังมีหลายคนไม่ทราบว่ากูเกิ้ลทดลองระบบแปลไปถึงขั้นไหนกับคลิปในยูทูป
ซึ่งเท่าที่ทดสอบภาษาหลักๆ เช่น อังกฤษ ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น เพื่อนๆบอกว่ารู้เรื่องได้ใจความดีมาก
แต่สำหรับผม ภาษาไทยมันช่างซัพนรกเหมือนเดิม..555

แต่อย่างไรก็ตาม โดยรวมแล้ว Automatic Caption ช่วยทำให้คนที่ใช้ภาษาหลักๆ เข้าใจความหมายของภาษาอื่นๆได้ดีพอสมควร
และทำให้ผมค้นข้อมูลได้สนุกขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

นอกจากนั้นเมื่อประยุกต์มาใช้ในมือถือ ยิ่งเห็นศักยภาพของ Tool เหล่านี้ เช่น ระบบ OCR ที่อ่านและแปลได้จากการถ่ายภาพตัวหนังสือ

ไปจนถึงการพัฒนาการค้นหาข้อมูลภาพที่แม้กระทั่งคนถ่ายรูปเองแล้วใช้ระบบนี้ ยังต้องตกใจ

ในอนาคตเชื่อว่ากำแพงภาษา และกำแพงการสื่อสารจะยิ่งลดลง
และเมื่อ Google Mobile เริ่มแสดงถึงศักยภาพที่ Google ทำรอรับไว้มากขึ้นเรื่อยๆ
คาดว่ามันจะมีผลอย่างมากต่อพฤติกรรมการใช้งานของคนอีกรุ่นอีกยุคที่ต่างไปแน่นอนครับ
เพราะผมเชื่อว่าปัจจุบันคือการเปลี่ยนยุคการสื่อสารอีกครั้ง
การตลาดที่วางหมากไว้หลายๆจุดของกูเกิ้ล มีความเด่นในตัวเอง และสนับสนุนตัวอื่นๆให้มีศักยภาพมากจนน่าตกใจ

และเมื่อ Mobile + Internet +App ที่ใช้งานได้อย่างน่าทึ่งมากมาย จะเกิดอะไรขึ้นล่ะครับ !! ปีหน้าน่าลุ้นแน่ๆครับ

มีเรื่องเล่าที่คิดว่าน่าจะเล่าทิ้งไว้เป็นเคส เวลาที่มีเคสเกี่ยวข้องจะได้ทำลิงค์มาให้อ่าน
เผื่อจะได้ขยายความและเห็นภาพกลยุทธ์การตลาดจริงๆที่ไม่ได้วางบนแผ่นกระดาษอย่างเดียว
แผนที่วางไว้พอได้ลงสนามจริง ส่วนใหญ่แล้วมีปัจจัยที่คาดไม่ถึงอีกมาก โดยเฉพาะ
การได้สัมผัสแบบติดดินกับกลุ่มเป้าหมายที่ตัวเองตั้งเป้าที่จะเข้าถึงพวกเขา
สนามนี้เรียกให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ การตลาดภาคสนามครับ

การตลาดภาคสนามก็คือการลงพื้นที่ ณ จุดขาย และกิจกรรมต่างๆที่ลงไปถึงลูกค้าโดยตรง
กิจกรรมนี้มีทั้งในกรุงเทพฯ และในต่างจังหวัด และส่วนมากเป็นการตลาดที่มีส่วนสำคัญต่อสินค้า cosumer อย่างสูง
เพราะเป็นพื้นที่จริง สนามจริง ของกลุ่มเป้าหมายมากกว่า 50 ล้านคนของประเทศไทยซึ่งกว้างเหลือคณา
ทำให้รายละเอียดของกิจกรรมที่ดูเล็กๆต้องใช้กำลังคนและทรัพย์โดยรวมสูง

เป็นสนามใหญ่ที่ไม่หะรูหะรา และต้องลงพื้นที่ด้วยความทุ่มเทมากๆ ต่อพื้นที่แต่ละจุด
แต่ละจุด และทุกครั้งที่ลงสนามจะให้ประสบการณ์ของจริงกับนักการตลาด และช่วยให้ตบแผนให้เข้าที่เข้าทาง

เป็นรูปธรรมที่จับต้องและหาช่องว่างในการเติบโตได้

และแม้ว่ามันจะดูเหมือนเป็นการตลาดย่อยๆในพื้นที่เล็กๆแต่ละครั้ง
แต่ไม่อาจมองข้ามไปได้เลยในทุกรายละเอียด ตราบใดที่ยังทำการตลาดในประเทศไทย
เพราะกลุ่มเป้าหมายของสินค้าหลายๆชนิด ไม่ได้มีแค่คนกรุงเทพแค่ สิบกว่าล้านคนเท่านั้น

กิจกรรมการตลาดแบบนี้ มีส่วนสำคัญมากในการเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายและการกระตุ้นการขายสินค้าครับ
เป็นการตลาดเชิงรุกเข้าถึงพื้นที่ ที่ต้องทำอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมออีกต่างหาก

ตัวอย่างของกรณีศึกษาที่อยากยกตัวอย่างให้เห็นภาพ คือ เกมกลยุทธ์ระหว่าง M150 และกระทิงแดง
กระทิงแดงนั้นเป็นเจ้าตลาดมานาน และเป็นมาก่อน M150 ที่ถือว่าเป็นน้องใหม่ในสมัยนั้น

M 150 เองก็เคยต้องลองผิดลองถูก กับการทดลองกลยุทธหลายแบบ
ปี 2528 เขาเคยเริ่มต้นกลยุทธหลักโดยใช้ Celebrity (เขาทราย)
ช่วงแรกๆ เน้นไปทางกีฬา โดยเฉพาะมวย ได้ส่วนแบ่งการตลาดมาเพียง 4%
แต่ การเล่นกับกีฬาดูเหมือนน่าจะเป็นทางเลือกเดียวในยุคนั้น และตรงเป้า

แต่ทันทีที่จับทางถูกกับ Music Marketing เขาก็ได้ตระหนักทันทีว่ามีช่องทางที่คิดไม่ถึงอยู่
และจากนั้นเป็นต้นมา Music Marketing ก็กลายเป็นแนวการตลาดหลักสำหรับการรุกถึงกลุ่มเป้าหมายทุกที่ในต่างจังหวัดของ M150

ไม่ใช่แค่รุกไปถึงระดับจังหวัด แต่เข้าถึง อำเภอ ตำบล เลยทีเดียว เพื่อสร้างฐานการตลาด
การรุกอย่างต่อเนื่อง อึด และเก็บแต็มเล็กๆไปเรื่อยๆ ทุกพื้นที่ เมื่อรวมในระดับมหภาคแล้ว
เกิดอะไรขึ้น

ปัจจุบัน M150 สามารถรุกไล่คู่แข่งมาได้จนถึงทุกวันนี้ จนกลายเป็นผู้นำในตลาดเครื่องดื่มชูกำลัง
ด้วยส่วนแบ่งการตลาดประมาณ 40-50% จากมูลค่าตลาดรวม

ระหว่างการเริ่มต้นส่วนแบ่งการตลาดของ M 150 ที่ 4% กับ 40-50% ในปัจจุบัน (ยอดประมาณการแบบไม่ใช่ก็ใกล้เคียงนะครับ)
ขณะที่กระทิงแดงเหลืออยู่ที่ประมาณ 20% แถมคาราบาวแดงซัดไปซะ 20% นั้นเจ็บลึกสำหรับกระทิงแดงครับ
ในระยะ 7-8 ปีนี้ กระทิงหันกลับมาใส่ใจกับกลยุทธนี้ แต่ว่ากว่าจะแก้เกมได้คงอีกนาน
เพราะ M150 ก็ต่อยอดไม่ยอมหยุด ไม่ได้หยุดให้บี้กลับกันง่ายๆ

เคสนี้จึงเป็นตัวอย่างศึกษาเรื่องหนึ่ง เพราะการตลาดเชิงรุกของ M150 นั้นซึมเงียบ
กว่าที่ทางกระทิงแดงจะตระหนัก และรู้ตัวก็เสียแชมป์ไปแล้ว
เพิ่งจะมากลับลำทุ่มงบการตลาดถึง 500 ล้านบาทก็ในปี 2545 นู่น
แถมยกล่าสุดที่เราจะเห็นอีก ก็คือการชนอย่างเต็มตัวของ M150 ในตลาดโลก(พ่วงshark ด้วย)
(สนามนี้ที่จริงไม่น่าหมูนะครับ เพราะคราวนี้ไม่ได้ชนแค่ red bull ยังมีอีกหลายเจ้าแข็งๆในตลาด)

ตัวอย่างของ M150 ถ้าศึกษาให้ดีจะเห็นถึงสิ่งที่ทุกคนตระหนักดีว่า
บางครั้งต่อให้เก่งยังไง ก็ต้องลองผิดลองถูกกับการตลาดเหมือนกัน
สนามการตลาดจริงไม่ใช่แค่บู๊ด้วยหนึ่งสมองสองมือแล้วจะสำเร็จ มันต้องมีบุ๋นที่วิเคราะห์ทางรบของตัวเองออก

เพราะไม่ได้มีเราที่เก่ง คู่แข่งก็เก่ง

บุ๋นที่นั่งโต๊ะ ถ้าเจอบู๊ที่รู้บุ๋นลงพื้นที่จริงๆจังๆ บุ๋นโคตรเซียนที่นั่งโต๊ะไม่ได้เกาะบู๊ติดสนามจริงอย่างต่อเนื่องเกาะติดสถานการณ์
ถึงเก่งจริงแค่ไหน ถ้าไม่ได้นั่งในสนาม ก็อาจไม่รู้ไปถึงจุดชิงชัยในสนามจริงได้ครับ

ทิ้งท้ายว่า..
ที่จริงนักการตลาดที่เก่งทุกคนสามารถวิเคราะห์ช่องทาง และหาทางไปต่อได้จากประสบการณ์การตลาดที่เกิดขึ้น
ไม่มีความพ่ายแพ้ที่แท้จริงของสนามการตลาด และก็ไม่มีวันหยุดพักสำหรับนักการตลาดในสนามแข่งขัน
นักการตลาดที่เข้าถึงสนามมากกว่า เก็บข้อมูลตัวแปรที่จะกลายเป็นจุดชิงชัยได้มากกว่า ก็มีโอกาสสูงกว่า
ซึ่งสุดท้ายความคมของความคิดนั้น ผนวกด้วยการลงสนามจริง จึงจะเกาะติดและอ่านข้ามชอตไปถึงผลลัพธ์ได้จริง

การตัดสินบนโต๊ะจึงไม่ใช่คำตอบเสมอไปครับ
แม้แต่นักการตลาดมือทองด้วยกันก็ยังพลาดโดนคมเฉือนคมได้เสมอ

..