โค้ก – ประวัติความเป็นมา | Coke Coca-Cola

โค้ก – ประวัติความเป็นมา เกิดขึ้นได้อย่างไร โคคาโคล่า ชื่อนี้มีที่มาอย่างไร

โค้ก มี ประวัติความเป็นมาอย่างไร ถ้าเล่าไปก็เหมือนไม่น่าเชื่อว่า ประวัติของโค้กCoke มีต้นแบบมาจาก ไวน์โคคา แต่เป็นเรื่องจริง เพราะ โค้ก นั้นเกิดจาก นายจอร์น เอส เพมเบอร์ตัน นักผสมยาชาวอเมริกัน เอาแนวคิดของ โคคาไวน์ Coca wine ยี่ห้อ “Vin Mariani” มาใช้ครับ

“Vin Mariani” ที่ผลิตคิดค้นโดย โดย Angelo Mariani นักเคมีชาวฝรั่งเศส ในสมัยช่วง 1863-1915 เป็นสินค้าที่โด่งดังและนิยมกันมากในหมู่คนชั้นสูง ทั้งในอังกฤษ ยุโรป และอเมริกา บุคคลที่มีชื่อเสียงยุคนั้นก็เป็นต้นแบบความนิยมไวน์ตัวนี้ให้กับยุคสมัย ตั้งแต่ “Buffalo Bill” Cody, Thomas Edison นักวิทยาศาสตร์แห่งยุค และของโลก, Ulysses S. Grant, Jules Verne นักประพันธ์นิยายวิทยาศาสตร์ชื่อก้องโลก, H. G. Wells, Emile Zola, และ Frederic-Auguste Bartholdi ศิลปินผู้สร้างเทพีเสรีภาพ นอกจากนั้น ว่ากันว่า โป๊บเซนต์พิอุสที่ 10 โป๊บลีโอ ที่13 และราชินีวิกตอเรีย โปรดมาก

โปรดมากแค่ไหน มีหลักฐานที่ว่า โป๊บลีโอได้ประทานเหรียญทองของสำนักวาตีกันให้แก่ไวน์ Vin Mariani แถมยยังการันตีไวน์ลงบนโปสเตอร์โฆษณาด้วยอีกต่างหาก

โค้ก

During a time in World history when there were legal drinks that contained cocaine, Vin Mariani, meaning Mariani Wine, exceeded the others by providing an alcoholic beverage with almost four grams more cocaine per ounce than any of its competitors.
The process used to create Vin Mariani was to soak the cocoa leaves in Bordeaux wine. The ethanol in the alcohol would cause a chemical reaction in the leaves and act as a solvent that would extract the cocaine from the leaves.
Due to impressive marketing by the drink’s creator, Angelo Mariani, which included an endorsement from People Leo XIII, the drink took off rapidly in Paris and even in America. However, an American named John Pemberton copied the drink’s recipe and procedure. Pemberton had to develop a non-alcoholic cocaine-laden beverage during prohibition, so he created Coca-Cola.
By itself, cocaine yields benzoylecgonine and ecgonine methyl ester. However, when alcohol is added to the equation, a powerful psychoactive agent called cocathylene is formed. It is far more potent, and dangerous, than cocaine itself.
The drink was popular from the 1860s to around 1915 and has been imbibed by some famous historical figures including “Buffalo Bill” Cody, Thomas Edison, Ulysses S. Grant, Jules Verne, Queen Victoria, H. G. Wells, Emile Zola, and Frederic-Auguste Bartholdi, the creator of the Statue of Liberty.

จากความสำเร็จดังกล่าว นายจอร์น เอส เพมเบอร์ตัน นักผสมยาชาวอเมริกันก็เลยคิดทำบ้าง และเริ่มทำออกขายในปี 1884 ใช้ชื่อยี่ห้อว่า “Pemberton’s French Wine Coca” แต่เนื่องจากในปีต่อมา 1885 เมืองแอตแลนตารวมทั้งเขตฟุลตัน มีการออกกฏหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ เพมเบอร์ตัน จึงเปลี่ยนไวน์โคคาตัวที่คิดคินขึ้นนี้ให้เป็นแบบที่ไม่มีแอลกอฮอลล์ โดยคิดค้นดัดแปลงใช้สารจากใบโคคา มาผสมกับสารสกัดจากเมล็ดของผลโคลา แล้วพบว่ารสชาติดี (โคคาเป็นผลไม้เปลือกแข็งชนิดหนึ่งในป่าเขตร้อนของทวีปแอฟริกา มีสารคาเฟอีน) เครื่องดื่มชนิดนี้ จึงถูกเรียกว่า Coca-Cola จากวัตถุดิบดั้งเดิมที่นำมาใช้ โดยที่คนที่คิดเรียกชื่อ Coca-Cola นี้คนแรก ไม่ใช่นายเพมเบอร์ตัน แต่เป็นพนักงานบัญชีของเพมเบอร์ตัน ที่ชื่อว่า เอ็ม.โรบินสัน (ฮา)

ที่ฮากว่านั้น คือ สมัยนั้น Coca-Cola ถูกขายเป็นไซรับ ในฐานะยาบำรุงที่มีสรรพคุณสามารถรักษาอาการจากโรคติดมอร์ฟีน , โรคท้องอืดท้องเฟ้อ แก้อ่อนเพลีย และปวดหัว และมีขายในบาร์จ่ายโซดา แต่ไม่ได้ผสมโซดาแบบปัจจุบัน แต่ผสมน้ำเปล่า เป็นเรื่องแปลกแต่จริง

coke

The prototype Coca-Cola recipe was formulated at Pemberton’s Eagle Drug and Chemical House, Columbus, Georgia, originally as a coca wine. He may have been inspired by the formidable success of Vin Mariani, a European coca wine.
In 1885, Pemberton registered his French Wine Coca nerve tonic. In 1886, when Atlanta and Fulton County passed prohibition legislation, Pemberton responded by developing Coca-Cola, essentially a nonalcoholic version of French Wine Coca. The first sales were at Jacob’s Pharmacy in Atlanta, Georgia, on May 8, 1886. It was initially sold as a patent medicine for five cents a glass at soda fountains, which were popular in the United States at the time due to the belief that carbonated water was good for the health. Pemberton claimed Coca-Cola cured many diseases, including morphine addiction, dyspepsia, neurasthenia, headache, and impotence. Pemberton ran the first advertisement for the beverage on May 29 of the same year in the Atlanta Journal.
By 1888, three versions of Coca-Cola – sold by three separate businesses – were on the market. A copartnership had been formed on January 14, 1888 between Pemberton and four Atlanta businessmen: J.C. Mayfield, A.O. Murphey; C.O. Mullahy and E.H. Bloodworth. Not codified by any signed document, a verbal statement given by Asa Candler years later asserted under testimony that he had acquired a stake in Pemberton’s company as early as 1887. John Pemberton declared that the name “Coca-Cola” belonged to his son, Charley, but the other two manufacturers could continue to use the formula.
Charley Pemberton’s record of control over the “Coca-Cola” name was the underlying factor that allowed for him to participate as a major shareholder in the March 1888 Coca-Cola Company incorporation filing made in his father’s place. More so for Candler especially, Charley’s position holding exclusive control over the “Coca Cola” name continued to be a thorn in his side.
Asa Candler’s oldest son, Charles Howard Candler, authored a book in 1950 published by Emory University. In this definitive biography about his father, Candler specifically states: “…, on April 14, 1888, the young druggist [Asa Griggs Candler] purchased a one-third interest in the formula of an almost completely unknown proprietary elixir known as Coca-Cola.”
The deal was actually between John Pemberton’s son Charley and Walker, Candler & Co. – with John Pemberton acting as cosigner for his son. For $50 down and $500 in 30 days, Walker, Candler & Co. obtained all of the one-third interest in the Coca-Cola Company that Charley held, all while Charley still held on to the name. After the April 14th deal, on April 17, 1888, one-half of the Walker/Dozier interest shares were acquired by Candler for an additional $750.

ในที่สุด วันที่ โค้ก Coca-Cola เริ่มต้นศักราชของการเป็นเครื่องดื่ม โค้ก อย่างแท้จริง ก็เริ่มขึ้นเมื่อ พนักงานประจำบาร์จ่ายโซดาคนนึง ที่ชื่อ วิลลิส อี เวเนสเบิล ดันไปผสมไซรัปของโคคา-โคลา เข้ากับโซดา แทนที่จะใช้น้ำเปล่า แล้วคนที่ได้ดื่มรู้สึกชื่นชอบ เกิดความติดใจสั่งซ้ำและแพร่ขยายความนิยมไปเรื่อยๆ และขยายความนิยมมากขึ้นจนกลายเป็นเครื่องดื่มบรรจุสำเร็จในขวดแพคเกจโค้ก และได้รับความนิยมไปทั่วโลกจนถึงปัจจุบัน

แล้วอยากรู้ไหมครับว่า บริษัทโค้ก Coke  The Coca-Cola Company ในปัจจุบันที่ประสบความสำเร็จลงตัวอย่างที่เห็นนี้ เริ่มต้นในปีไหน

โค้ก

In 1892, Candler set out to incorporate a second company; “The Coca-Cola Company” (the current corporation). When Candler had the earliest records of the “Coca-Cola Company” burned in 1910, the action was claimed to have been made during a move to new corporation offices around this time.
After Candler had gained a better foothold of Coca-Cola in April 1888, he nevertheless was forced to sell the beverage he produced with the recipe he had under the names “Yum Yum” and “Koke”. This was while Charley Pemberton was selling the elixir, although a cruder mixture, under the name “Coca-Cola”, all with his father’s blessing. After both names failed to catch on for Candler, by the summer of 1888, the Atlanta pharmacist was quite anxious to establish a firmer legal claim to Coca-Cola, and hoped he could force his two competitors, Walker and Dozier, completely out of the business, as well.
When Dr. John Stith Pemberton suddenly died on August 16, 1888, Asa G. Candler now sought to move swiftly forward to attain his vision of taking full control of the whole Coca-Cola operation.
Charley Pemberton, an alcoholic, was the one obstacle who unnerved Asa Candler more than anyone else. Candler is said to have quickly maneuvered to purchase the exclusive rights to the name “Coca-Cola” from Pemberton’s son Charley right after Dr. Pemberton’s death. One of several stories was that Candler bought the title to the name from Charley’s mother for $300; approaching her at Dr. Pemberton’s funeral. Eventually, Charley Pemberton was found on June 23, 1894, unconscious, with a stick of opium by his side. Ten days later, Charley died at Atlanta’s Grady Hospital at the age of 40.
In Charles Howard Candler’s 1950 book about his father, he stated: “On August 30th {1888}, he {Asa Candler} became sole proprietor of Coca-Cola, a fact which was stated on letterheads, invoice blanks and advertising copy.”
With this action on August 30, 1888, Candler’s sole control became technically all true. Candler had negotiated with Margaret Dozier and her brother Woolfolk Walker a full payment amounting to $1,000, which all agreed Candler could pay off with a series of notes over a specified time span. By May 1, 1889, Candler was now claiming full ownership of the Coca-Cola beverage, with a total investment outlay by Candler for the drink enterprise over the years amounting to $2,300.
In 1914, Margaret Dozier, as co-owner of the original Coca-Cola Company in 1888, came forward to claim that her signature on the 1888 Coca-Cola Company bill of sale had been forged. Subsequent analysis of certain similar transfer documents had also indicated John Pemberton’s signature was most likely a forgery, as well, which some accounts claim was precipitated by his son Charley.

ความเป็นมาของบริษัทโค้ก ประวัติโค้ก จริงๆ น่าจะเริ่มที่ อาซา จีแคน์เลอร์ นักธุรกิจชาวเมืองแอตแลนต้า ที่ได้กว้านซื้อหุ้นของ บริษัทโค้ก ทั้งหมด จากนายจอร์น เอส เพมเบอร์ตัน จนกลายเป็นผู้ครอบครองกิจการทั้งหมด และทำยอดขายของ Coke มากกว่าเดิมถึง 10 เท่า และได้ก่อตั้ง บริษัท Coca-Cola ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1893 พร้อมจดทะเบียนลิขสิทธิ์เครื่องหมายการค้าอย่างเป็นทางการ

ในปี 1894 ซิปปี้ โจเซฟ ได้การริเริ่มบรรจุ Coca-Cola ลงขวด และส่งไปขายตามไร่ใหญ่ๆ หรือตามโรงงานผลิตไม้แปรรูป ถือได้ว่าเป็นคนแรกที่นำ Coca-Cola บรรจุลงขวดเป็นคนแรก โรงงานบรรจุเครื่องเครื่องดื่ม Coca-Cola ลงขวด ถูกตั้งเป็นแห่งแรกที่เมืองชัตตานูก้า รัฐเทนเนสซี ในปีถัดมาโรงงานแห่งที่ 2 ก็ได้ถูกตั้งขึ้นที่เมืองแอตแลนต้า ในอีก 20 ปีถัดมา จำนวนโรงงานบรรจุขวดเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่า 1,000 แห่งทั่วสหรัฐอเมริกา